Papa (2)

Nu grinnik ik zachtjes... zo ken ik hem het best.
Ik ben niet verdrietig, hoogstens een beetje melancholisch. Spijt van hoe ik mijn leven leefde heb ik niet. Spijt over dat ik nu al het leven heb moeten laten wel. Had liefst nog even afscheid willen nemen van mijn familie en de weinige échte vrienden. Aan de andere kant, ik moet ook niet zeuren: het is in één keer gebeurd. Geen dagen in coma, geen ondraaglijke pijn, nee gewoon pats boem, dood. "Als je het doet, doe het dan goed". En dat deed ik.

Praten over hoe mijn vader jaren geleden is overleden doen we niet. Hoeft ook niet. Hij vond het kut, ik vond het kut. Zonder een woord erover te wisselen waren we het er beiden over eens dat het allemaal een stelletje klootzakken waren daar. Een stelletje onbekwame, overbetaalde, overgewaardeerde klootzakken. Ik pakte toen maar een biertje voor mijn pa en ook maar één voor mezelf.

M'n pa bood me toen ook voor het eerst een sigaret aan. Toen ik nog leefde was ik er altijd op tegen, wilde nooit roken, behalve die paar joints dan op vakantie bij m'n nicht. Maar die zijn op 2 handen te tellen. Tsja, als je dood bent is er toch geen reden meer om ze te weigeren. Ik ben nu net zo'n kettingroker als mijn pa. Als je het doet, doe het dan goed is zelfs na mijn dood nog altijd mijn credo. Ik druk mijn zoveelste sigaret uit op het muurtje.

Het schouwspel vóór ons is afgelopen. De mensen lopen met huilgezichten naar buiten. Mijn moeder heeft nu zelfs aan de rollator niet genoeg om rechtop te blijven staan. Gelukkig is mijn broertje nooit een mager ventje geweest en hij kan haar helpen om vooruit te komen. Gelukkig staat zijn gloednieuwe Volvo station van de zaak dichtbij.

Hoewel ik het verdriet zie dat ze hebben, doet het me niet zoveel als dat ik dacht. De emotie die ik voel is eerder opluchting, omdat ze deze moeilijke dag maar gehad hebben. Langzaam vervaagt het beeld van die moeilijke dag. Wat overblijft voor m'n pa en ik is een blik op de uiterwaarden en de rivier.

M'n pa heeft het wel gezien en pakt z'n krantje. Ik pak het katern dat-ie niet leest en ik vraag me af wanneer mijn moeder en broertje ons zullen verblijden met een permanent bezoek. Helaas weet ik het ook niet, maar voorlopig is dit ook wel fijn... mijn vader en ik, met bier en peuken, de tijd samen inhalend die ik als volwassene niet met hem heb gehad.

Ik pak twee nieuwe flesjes voor ons beiden. Hij biedt me nog een sigaret aan uit het inmiddels bijna lege pakje. Ik weiger. Als ik nu toch ongestraft kan drinken en roken, dan maar goed.

Mijn pa kijkt me aan en begint te lachen. Hij houdt de vlam van zijn aansteker voor de grote sigaar die ik inmiddels in mijn mond heb. Ik zuig met korte halen de rook naar binnen, haal de sigaar uit mijn mond en blaas langzaam en voldaan de rook uit. Ik knipoog naar mijn grijnzende pa en er verschijnt nu ook bij mij een grote voldane lach op mijn gezicht.

Papa (1)

Old man look at my life,
I'm a lot like you were.
Old man look at my life,
I'm a lot like you were.

Old man look at my life,
Twenty four
and there's so much more
Live alone in a paradise
That makes me think of two.

Love lost, such a cost,
Give me things
that don't get lost.
Like a coin that won't get tossed
Rolling home to you.

Old man take a look at my life
I'm a lot like you
I need someone to love me
the whole day through
Ah, one look in my eyes
and you can tell that's true.

Lullabies, look in your eyes,
Run around the same old town.
Doesn't mean that much to me
To mean that much to you.

I've been first and last
Look at how the time goes past.
But I'm all alone at last.
Rolling home to you.

Neil Young

Beiden zitten we op de rand van het muurtje. M'n pa en ik. Voor de gelegenheid heb ik ook maar een flesje Heineken gepakt. Met beiden een geopend flesje in de hand, en hij een sigaret halend uit zijn pakje Marlboro genieten we samen van het lentezonnetje.

Praters zijn we beiden niet. Nou ja, als het moet dan praat ik honderduit, met anderen. We hoeven niet te praten, met wat gebrom begrijpen we elkaar ook wel.

In de verte zie ik dat mijn moeder en broertje naast mijn kist lopen. Ja, mijn kist. Ik weet dat ik dood ben, anders had ik hier niet gezeten met mijn pa. Hoe het gebeurde is een vage herinnering, dat is verder ook niet belangrijk.

Het belangrijkste is het "nu": ik zit na al die jaren met mijn pa een biertje te doen. Een dubbelzinnig gevoel maakt zich van mij meester: mijn wens is uitgekomen, al moest ik daar wel mijn familie voor achterlaten. Mijn moeder, inmiddels met rollator en haar gezicht vertrokken van nóg een keer de pijn van een verlies. En mijn broertje. Inmiddels een goede baan in het bedrijfsleven, leuk appartement, een vriendin die hem liefheeft.

Ik ben blij dat hij mijn moeder ondersteunt. In alle opzichten. Na mijn vader heeft ze nooit meer een andere man liefgehad. M'n broertje bleef thuis wonen tijdens zijn studie terwijl ik liever op mijzelf wilde wonen.

Mijn pa drukt de peuk uit in de asbak en haalt weer zijn halflege pakje Marlboro tevoorschijn om een nieuwe op te steken. Hij biedt mij er ook één aan. Hij geeft me zijn aansteker. Met de sigaret nog in mijn mond verwissel ik onze inmiddels lege flesjes bier voor twee volle.

Samen kijken we naar het schouwspel wat zich voor ons afspeelt. Familie, vrienden zitten in een zaaltje, met mijn foto pontificaal op de kist. Jezus, wat lijk ik qua gezicht toch op mijn moeder. En toch qua karakter het meest op mijn vader.

Er wordt van alles over mij gezegd. Hoe leuk en hartelijk ik was. Hoe charmant ik kon zijn. Wat ik toch maar heb weten te behalen, maar geheel op onorthodoxe wijze. Ik neem maar weer een slok van het koele bier en druk mijn peuk uit. M'n pa en ik kijken elkaar aan en zowel hij als ik vertonen een kleine glimlach. Hetgeen ze zeggen is allemaal waar natuurlijk. Over de doden niks dan goeds hè. Hij is het met me eens en hij laat even een flinke boer als bevestiging.

De Geert Wilders Paradox

Geert Wilders hangt me nu zo ongeveer de keel uit. En ja, dat ik hem nu pas zat ben, bewijst mijns inziens dat ik toch behoorlijk geduldig ben.

Ik heb serieus over hem nagedacht: op een vreemde manier is hij zeer intelligent en sluw. Zijn recalcitrante Calimero-gedrag en zijn markante uiterlijk trekken de aandacht. Hij maakt heel slim en manipulatief gebruik van de angst onder het volk voor aanslagen door extremisten en de (zogenaamde) islamisering. En hij strijdt fel tegen de zittende regering die geen harde vuist durft te maken tegen de huidige tendens van criminaliteit, verpaupering en verloedering van de maatschappij.

Het is trouwens eigenlijk van de zotte dat hij überhaupt nog niet de Tweede Kamer is uitgeschopt: als volksvertegenwoordiger moet je - naast de meningen van het volk vertegenwoordigen en verdedigen - ook RESPECT hebben voor elkaar. Dat staat in de Nederlandse Grondwet. En laat hij nou net de Grondwet eens flink aan zijn laars lappen.

Ik heb de tekst van de Nederlandse Grondwet erbij gehaald. Allereerst een artikel waaruit hij zijn kracht put, Artikel 7.1: "Niemand heeft voorafgaand verlof nodig om door de drukpers gedachten of gevoelens te openbaren, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet." Het artikel dat gaat over vrijheid van meningsuiting. Echter, het spreekt wel over verantwoordelijkheid die de heer Wilders dus heeft; allereerst als Nederlands onderdaan, maar zeker als volksvertegenwoordiger en lid van de Tweede Kamer.

Artikel 1: "Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan."
Ik heb niet alle artikelen van hem gelezen, niet al zijn speeches gehoord en niet al zijn tv-optredens van hem gezien. Aangezien er nog geen aanklacht ligt, zal hij nog niet officieel gediscrimineerd hebben. Echter, volgens velen balanceert hij heel kundig op het randje.

Daaropvolgend is er Artikel 6.1: "Ieder heeft het recht zijn godsdienst of levensovertuiging, individueel of in gemeenschap met anderen, vrij te belijden, behoudens ieders verantwoordelijkheid volgens de wet." Dus als je moslim wilt zijn in Nederland, is dat gewoon toegestaan mits je aan de hand van dat geloof geen strafbare feiten pleegt of gaat plegen. Om dan zonder rechtsgeldige reden moskeeën te willen sluiten, de Koran af te doen als een sprookjesboek en de hele Islam te beledigen, is zeker niet in de geest van dit artikel.

Artikel 10.1: "Ieder heeft, behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen, recht op eerbiediging van zijn persoonlijke levenssfeer." En dát is iets wat Wilders ook niet nakomt. Zie mijn tekst bij het vorige wetsartikel. Eerbiediging van de Islamitische levenssfeer heeft hij ook niet.

Eigenlijk is zijn hele aanwezigheid in de Tweede kamer heel paradoxaal... het ultieme bewijs voor zijn aanwezigheid als Kamerlid is de slappe, linkse opstelling van de regering. Immers, als de regering wel paal en perk zou hebben gesteld aan de laksheid, verpaupering en afglijden van de normen, waarden en het RESPECT voor de ander, dan had Geert Wilders nooit Kamerlid zijn geweest, of allang uit de Tweede Kamer zijn getrapt.